Peregrynacja

 

 

Księży Proboszczów, którzy pragną przeprowadzić peregrynację w parafiach prosimy o kontakt z Klasztorem Bożego Ciała w Krakowie pod numerami telefonów-furta: (12) 430 62 90/ (12) 430 62 94 lub z ks. Jarosławem Klimczykiem CRL telefonicznie 602 477 238 oraz e-mail: kop@kanonicy.pl

Ceremoniał nawiedzenia relikwii (do pobrania)

 



SŁOWO O PEREGRYNACJI RELIKWII

ŚW. STANISŁAWA KAZIMIERCZYKA CRL 

 

W duchowości chrześcijańskiej istnieje prastara tradycja pielgrzymowania do miejsc świętych lub do grobów świętych przodków. Ludzie spragnieni mocy z nieba podejmują trud dotarcia tam, gdzie łaska Boża w szczególnej obfitości rozlewa się na wierzących. Nie wszyscy jednak mogą tam dotrzeć. Dlatego w historii Kościoła jesteśmy świadkami peregrynacji relikwii, czyli nadzwyczajnej pielgrzymki, w czasie której to nie ludzie zmierzają ku świętości, ale sama świętość przychodzi do ludzi.

Potrzebują tej pielgrzymki szczególnie ludzie chorzy i cierpiący, przykuci do łóżek, uzależnieni, spętani jarzmem grzechu, a także Ci wszyscy, którym szara codzienność uśpiła ich pragnienia szczęścia i tęsknoty za Bogiem.

Dlatego też, z myślą o tych najbiedniejszych duchowo i materialnie wyruszamy w kilkumiesięczną pielgrzymkę z relikwiami bł. Stanisława. Prosimy naszego Współbrata, aby jego obecność rozpaliła w ludziach cierpiących i ‘zagonionych życiowo’ wiarę w Eucharystycznego Boga, który wzmacnia słabych, łączy rozdzielonych, ożywia umarłych.

W 2009 roku peregrynacja odbyła się w parafiach kanonickich:
- Gietrzwałd 10 - 14 września 2009 r.
- Mstów 24 - 27 września 2009 r.
- Nowe Drezdenko  1 - 4 października 2009 r.
- Rąpin 8 - 11 października 2009 r.
- Niegosław 15 - 18 pażdziernika 2009 r.
- Drezdenko 22 - 25 października 2009 r.
- Kamień 5 - 8 listopada 2009 r.
- Konin 13 - 15 litopada 2009 r.
- Ełk 06 - 09 grudnia 2009 r.
- Straduny 10-11 grudnia 2009 r.
- Kraków 17 - 20 grudnia 2009 r.

W 2010 roku relikwie nawiedziły następujące parafie:
- Birmingham (Anglia) 28 lutego 2010 r.
- Gnojnik koło Brzeska 7 - 10 marca 2010 r.
- Grębków koło Siedlec 20 - 23 marca 2010 r.
- Gryźliny koło Olsztynka 26 - 28 marca 2010 r.
- Mszana Dolna 13 czerwca 2010 r.
- Bogoria
23 - 28 sierpnia 2010 r.
- parafie w Krakowie wrzesień i październik 2010 r. [terminy]
- Bartoszyce
19 - 21 grudnia 2010 r.

 


 

KULT RELIKWII W KOŚCIELE KATOLICKIM

 

      W naszych czasach można zaobserwować rozwijający się na nowo kult relikwii świętych. Do miejsc, gdzie są złożone relikwie świętych bardzo licznie przybywają pielgrzymi, by prosić o wstawiennictwo lub dziękować za otrzymane łaski. 

      W sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach codziennie, nierzadko na kolanach, ludzie podchodzą do czarnego klęcznika z relikwiami św. Siostry Faustyny, by je ucałować, dotknąć, a przez ten znak połączony z ufną modlitwą prosić o potrzebne łaski. Niewielkie cząstki relikwii św. siostry Faustyny w r relikwiarzach przenoszone są do sanktuariów i kościołów na całym świecie, w których w sposób szczególny czczone jest Miłosierdzie Boże i Jego wielka Apostołka. 

      Korzenie kultu relikwii sięgają Starego Testamentu. Znany jest po dziś dzień kult oddawany Abrahamowi i jego rodzinie wMakpela, miejscu jego grobu. Miejsca spoczynku wybitnych patriarchów są nawiedzane przez pątników i tam okazuje się im szczególną cześć. 

      W Nowym Testamencie kult ten potwierdzany był przez Pana Jezusa np. w dyskusji z faryzeuszami i uczonymi w Piśmie (Mt 23). W Ewangeliach opisywane są uzdrowienia na skutek dotknięcia szat Pana Jezusa (Mt 14,35,Mk 6,56; Łk 6,19; 8,42 - 45). Pan Jezus nie ganił tego rodzaju sposobu szukania u Niego pomocy, ale go potwierdzał wysłuchaniem prośby i uzdrowieniem. Podobnie w Dziejach Apostolskich, św. Łukasz opisując działalność św. Pawła w Efezie, zaznaczył: Bóg czynił też niezwykle znaki przez ręce Pawła, tak że nawet chusty i przepaski z jego ciała kładziono na chorych, a choroby ustępowały z nich i wychodziły złe duchy (Dz 19,11-12). 

      Wielkie Sobory, jak Trydencki czy Watykański II, mówiąc o kulcie świętych, nawiązują do tradycji pierwszego Kościoła, w którym wierni otaczali czcią miejsca męczeństwa. Mówi o tym np. List do Diogeneta (II-III w.) czy List św. Polikarpa do Kościoła w Smyrnie, w którym tak pisano o męczennikach: Wierni zebrali ich kości, bardziej cenne od pereł, bardziej drogie od złota i skła-dali w odpowiednim miejscu, aby Wspólnota mogła zebrać się wokół tego miejsca każdego roku w dniu ich śmierci. 

      Już w połowie III wieku mamy wzmiankę, że jeden z dozorców więzienia, w którym przebywał św. Cyprian, prosił o kawałek szaty po jego męczeństwie, który cenił jako relikwię. 

      Znane było również stanowisko prześladowców Kościoła, którzy niszczyli przedmioty kultu chrześcijan, więc ciała męczenników albo palono, albo też wrzucano do wody. Chrześcijanie starali się jednak zapamiętać miejsca męczeństwa i budowali na nich początkowo skromne pomniki, później kościoły czy bazyliki. Przykładem jest choćby miejsce śmierci św. Piotra i Pawła. 

      Z chwilą uznania chrześcijaństwa przez władze państwowe kult świętych stał się bardziej uznawany i ożywiony. Za papieża Damazego (366-384), zwanego amator et cultor martyrum (miłośnik i czciciel męczenników), wybudowano wiele kościołów w miejscach, gdzie spoczywały doczesne szczątki męczenników, a nie w miejscu ich pochodzenia czy nawet ich męczeństwa. Religijna troska wiernych o groby męczenników stała się przyczyną powstania miejsc kultu przy ich grobach oraz szukania pomocy przez ich wstawiennictwo, w przekonaniu, że cieszą się już chwałą nieba. To było również przyczyną umieszczania relikwii w miejscach bardziej bezpiecznych, np. wewnątrz miasta czy zamku. 

      Kościół od samego początku aprobował kult świętych. Już ok. 360 roku synod w Gandawie (Azja Mniejsza) potępił tych, którzy nie chcieli uznawać miejsc świętych męczenników i nie dostosowywali się do zwyczajów liturgicznych panujących w tych miejscach. I tak pod koniec IV wieku św. 

      Hieronim w piśmie Contra Vigilantium gani pewnego kapłana z Barcelony, który nie uznawał kultu męczenników i ich relikwii, jak również nie przyjmował ich wstawienniczej możliwości. 

      Ojcowie Kościoła pierwszego okresu chrześcijaństwa dość często w swojej argumentacji za oddawaniem należnej czci męczennikom zachęcali do naśladowania przykładu świętych i podkreślali ich rolę wstawienniczą, płynącą z obcowania ze świętymi communio sanctorum. 

      Na rozwój kultu relikwii wielki wpływ miało postanowienie synodalne najpierw w Galii, a potem w innych państwach, żeby relikwie umieszczać na ołtarzach. To znów stało się powodem, że relikwie wykradano z katakumb, by je umieszczać w swoich kościołach czy zamkach. Było nawet regułą, że w wieży zamkowej, czy np. magistratu miasta, umieszczane były relikwie patrona danego miasta czy państwa. Na przykład na wieży ratuszowej Kazimierza - dzisiaj dzielnicy Krakowa - znajdowały się relikwie patrona miasta bł. Stanisława Kazimierczyka.

      W trosce o dobro duchowe kultu świętych i relikwii Kościół wydawał coraz to nowe rozporządzenia. 

      Wystarczy spojrzeć na rozwój procedury beatyfikacyjnej i kanonizacyjnej w ciągu wieków. Duże znaczenie dla tej sprawy miała reforma prawa kanonizacyjnego wprowadzona przez papieża Urbana VIII, która, ogólnie biorąc, do dziś obowiązuje. 

      Według tych instrukcji nie można oddawać kultu publicznego osobom czy relikwiom przed urzędowym oświadczeniem Kościoła. W swoim dziele De servorum Dei beatificatione et beatorum canonisatione Papież sporo miejsca poświęcił kultowi świętych i błogosławionych oraz roli relikwii w życiu chrześcijanina. Od drugiej połowy XVI w. sprawami beatyfikacji i kanonizacji zajmowała się Kongregacja Obrzędów (Congregatio Rituum) powołana bullą papieską Sykstusa V Immensa aeterni z 22 stycznia 1588 roku. W jej miejsce w 1969 roku zostały powołanedwie Kongregacje: Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów oraz Kongregacja do Spraw Świętych, której zostały przekazane sprawy beatyfikacji i kanonizacji. 

      Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 roku poruszył zagadnienie kultu świętych. Nowy kodeks z 1983 roku tych spraw nie omawia, należy więc trzymać się wskazań starego kodeksu, jak również instrukcji wydawanych na bieżąco przez Stolicę Apostolską. 

      Dawniej mówiło się o relikwiach I, II i III stopnia. Relikwie I stopnia to ciało świętego; relikwie II stopnia przedmioty do niego należące np. habit czy inne, a relikwie III stopnia materiał, na którym spoczywały relikwie I stopnia. Dzisiaj używa się innej terminologii, mówi się o relikwiach bezpośrednich (ciało świętego) i pośrednich (relikwie II i III stopnia). Relikwie nie działają magicznie, ale wyzwalają wiarę i przyzywają świętego do wstawiennictwa w danej sprawie, a wiara czyni cuda. 

      Dlatego wielu ludzi, z wiarą posługujących się choćby obrazkiem świętego z relikwiami (pośrednimi), otrzymuje wielkie łaski. Świadczy o tym między innymi archiwum św. siostry Faustyny w Kr akowieŁagiewnikach, w którym złożono już dziesiątki tysięcy listów opisujących różne cuda i łaski otrzymane przez wstawiennictwo św. siostry Faustyny, w których niemałą rolę odegrały jej relikwie. 

 

                                  ks. dr hab. Stefan Rylko CRL

 

źródło: CorUnum Nr 4 (9) / 2003


Ceremoniał

JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO NAWIEDZENIA RELIKWII?

CO PRZYGOTOWAĆ?

NA DWA TYGODNIE PRZED NAWIEDZENIEM

 

W parafii:

 

1.             Zrobić i zawiesić baner na budynku kościoła (mniejsze parafie mogą wypożyczyć baner z Sanktuarium w Gietrzwałdzie u ks. Przemysława Sobonia CRL).

2.             Zawiesić plakaty informujące o nawiedzeniu w gablocie kościoła i w innych miejscach na terenie parafii.

3.             Założyć Księgę Podziękowań i Próśb.

4.            Podczas każdej Mszy św. niedzielnej odczytać list ks. opata Emilio Dunoyer informujący o nawiedzeniu.

5.             Rozpocząć modlitwę w intencji nawiedzenia: każdego dnia podczas modlitwy wiernych odczytać wezwanie o dobre przygotowanie do nawiedzenia, o kanonizację oraz odmówić na zakończenie Mszy św., przed błogosławieństwem, specjalną modlitwę w intencji nawiedzenia.

6.            Po Mszach św. rozprowadzić wśród wiernych program peregrynacji wydrukowany na kartkach.

7. Rozpocząć naukę pieśni ku czci bł. Stanisława

 

W dekanacie:

 

1.             Zaprosić księży z dekanatu na uroczystość rozpoczęcia nawiedzenia relikwii.

2.             Przekazać plakaty informujące o nawiedzeniu księżom z dekanatu, aby zawiesili je w gablotach parafialnych.

3.             Przekazać tekst ogłoszenia o nawiedzeniu i poprosić, by został odczytany w ramach ogłoszeń duszpasterskich.

 

 

 

NA CZWARTEK

DZIEŃ ROZPOCZĘCIA NAWIEDZENIA

 

1.             Przygotować dekorację w kościele. Hasło peregrynacji: Eucharystia wzmacnia słabych, łączy rozdzielonych, ożywia umarłych.

2.             Przygotować miejsce na umieszczenie relikwiarza
i wyeksponować obraz. Miejsce ekspozycji należy zaaranżować w ten sposób, aby wierni mogli podchodzić blisko do relikwiarza. Można wykorzystać ołtarze boczne.

3.             Przygotować delegację wiernych do feretronu relikwiarza (4 osoby).

4.            Przygotować delegacje do powitania relikwii: dzieci, dorośli.

5.             Przygotować dwie wiązanki kwiatów.

6.            Przewidzieć miejsce na rozłożenie sklepiku z książkami i pamiątkami nawiedzenia.

 

INNE PROPOZYCJE I UWAGI

 

OGŁOSZENIE O PEREGRYNACJI RELIKWII BŁ. STANISŁAWA DLA DEKANATU

 

W dniach … (od czwartku do niedzieli) parafia w … będzie przeżywać dni nawiedzenia relikwii bł. Stanisława Kazmierczyka Kanonika Regularnego żyjącego w XV wieku w Krakowie. Prowadzić je będą Księża z Zakonu Kanoników Regularnych. Czas peregrynacji to czas szczególnej modlitwy przed relikwiami i wypraszania wyjątkowych łask.

 

Zachęcamy do nawiedzania kościoła w …, aby w dniach publicznego kultu relikwii bł. Stanisław Kazimierczyka, Apostoła Eucharystii wyprosić u Jezusa Eucharystycznego potrzebne łaski w życiu osobistym i rodzinnym.

 

Szczegółowy program nawiedzenia relikwii bł. Stanisława Kazimierczyka znajduje się na plakacie, który został umieszczony w gablocie przed kościołem.

 

 

MODLITWY O DOBRE PRZEŻYCIE NAWIEDZENIA

 

 

PROPOZYCJA WEZWAŃ DO MODLITWY WIERNYCH

Odmawiane każdego dnia przez 2 tygodnie w czasie Mszy św.

 

 

C: Módlmy się w intencji naszej parafii, aby moc Ducha Świętego towarzyszyła nam w dobrym przygotowaniu się do nawiedzenia relikwii bł. Stanisława Kazimierczyka.  Ciebie prosimy.

W:    Wysłuchaj nas Panie.

 

Albo

 

C: Módlmy się o godne przeżycie nawiedzenia relikwii bł. Stanisława Kaźmierczyka oraz o  liczne i trwałe owoce, aby opieka i wstawiennictwo bł. Stanisława pogłębiały naszą wiarę, nadzieję i miłość w codziennym życiu. Ciebie prosimy.

W:    Wysłuchaj nas Panie.

 

 

MODLITWA PRZED NAWIEDZENIEM RELIKWII BŁ. STANISŁAWA

Odmawiana przez 2 tygodnie w czasie Mszy św. po Komunii.

 

C: Boże Ojcze, Ty w swoim wielkim miłosierdziu zechciałeś, aby Syn Twój, Jezus Chrystus, wprowadził w głębię miłości swego Najświętszego Ciała i Krwi bł. Stanisława Kazmierczyka, który obdarzony Jego świętością i mocą przekazał je światu.

Spraw, prosimy Cię pokornie, aby ten Błogosławiony Apostoł Eucharystii, który za niedługo nawiedzi naszą parafię w znaku swych relikwii, upraszał przemianę naszych serc, wspomagał nas we wszystkich naszych trudnościach, umacniała naszą wiarę w Eucharystię i uczył zaufania do Ciebie, otwierał nas na miłość i miłosierdzie naszego Zbawiciela, wprowadzał nas coraz głębiej w miłość wzajemną.

Błogosławiony Stanisławie Kazmierczyku, Apostole Eucharystii, uproś w dniach nawiedzenia łaskę nawrócenia dla grzeszników naszej parafii, uzdrowienia dla chorych, umocnienia dla cierpiących, uwolnienia dla uzależnionych. Wyproś u Boga dobre i święte powołania do Zakonu Kanoników Regularnych.

 

C: Błogosławiony Stanisławie, ucieczko będących w niebezpieczeństwie.

W:  Módl się za nami.

 

C: Błogosławiony Stanisławie, Miłośniku Krzyża i umartwienia.

W: Módl się za nami.

 

C: Błogosławiony Stanisławie, Czcicielu Ran Ukrzyżowanego Zbawiciela

W:    Módl się za nami.

 

 

RAMOWY PROGRAM NAWIEDZENIA

 

I DZIEŃ - CZWARTEK - DZIEŃ POWITANIA

”Eucharystia wzmacnia…”

 

              Nabożeństwo powitania relikwii.

              Msza św. wotywna o bł. Stanisławie.

              Modlitwy przez wstawiennictwo bł. Stanisława z ucałowaniem jego relikwii.

              Godzina św.

 

 

II DZIEŃ - PIĄTEK - DZIEŃ POKUTY

”Eucharystia łączy…”

 

              Msza św. o Eucharystii.

              Adoracja całodniowa.

              Okazja do Sakramentu Pojednania.

              Modlitwy przez wstawiennictwo bł. Stanisława z ucałowaniem  jego relikwii.

 

Można też przeprowadzić:

 

              Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego.

              Drogę Krzyżową.

 

 

III DZIEŃ - SOBOTA - DZIEŃ MODLITWY WSTAWIENNICZEJ

„Eucharystia ożywia…”

 

              Msza św. w intencji chorych, cierpiących i uzależnionych.

              Sakrament Namaszczenia Chorych.

 

              Modlitwy przez wstawiennictwo bł. Stanisława z ucałowaniem jego relikwii.

              Całodniowa adoracja.

 

 

 

IV DZIEŃ - NIEDZIELA - DZIEŃ DZIĘKCZYNIENIA

„Bł. Stanisław - Apostoł Eucharystii”

 

              Msza św. z danej niedzieli.

              Nabożeństwo podziękowania za otrzymane łaski i pożegnanie relikwii.

 

 

 


PROPOZYCJA SZCZEGÓŁOWA DLA PARAFII

 

I DZIEŃ - CZWARTEK - DZIEŃ POWITANIA

”Eucharystia wzmacnia…”

 

17.30       Nabożeństwo czuwania i powitania relikwii bł. Stanisława Kazimierczyka.

 

18.00      Uroczysta Msza o bł. Stanisławie z udziałem księży z dekanatu. Po Mszy św. nabożeństwo wstawiennicze do bł. Stanisława z ucałowaniem relikwii. Czas indywidualnej modlitwy przed relikwiami.

20.30        Godzina św.

 

II DZIEŃ - PIĄTEK - DZIEŃ POKUTY

”Eucharystia łączy…”

 

9.00 -10.00  Okazja do spowiedzi św.

 

10.00      Msza św. o Eucharystii. Po Mszy św. rozpoczęcie całodziennej adoracji wynagradzającej, modlitwy wstawiennicze do bł. Stanisława Kazmierczyka z ucałowaniem relikwii. Czas indywidualnej adoracji i modlitwy przed relikwiami.

 

15.30 - 16.30 Okazja do spowiedzi św. (dzieci)

 

16.30       Msza św. z homilią dla dzieci

 

17.15 -18.00  Okazja do spowiedzi św.

 

18.00      Msza św. o Eucharystii. Po Mszy św. ucałowanie relikwii.

 

20.00      Msza św. lub czuwanie dla młodzieży z nabożeństwem zawierzenia swojego życia Jezusowi Eucharystycznemu.

 

 

 

III DZIEŃ - SOBOTA - DZIEŃ MODLITWY WSTAWIENNICZEJ

„Eucharystia ożywia…”

 

10.00              Msza św. w intencji chorych, cierpiących, uzależnionych.

Po Mszy św. nabożeństwo wstawiennicze do bł. Stanisława z ucałowaniem relikwii.

 

16.30               Msza św. dla dzieci.

 

18.00      Msza św. dla rodziców. Po Mszy św. nabożeństwo wstawiennicze do bł. Stanisława z ucałowaniem relikwii.

 

IV DZIEŃ - NIEDZIELA - DZIEŃ DZIĘKCZYNIENIA

„Bł. Stanisław - Apostoł Eucharystii”

 

Msze św. dziękczynne za otrzymane łaski podczas nawiedzenia relikwii.

 

18.00      Msza św. dziękczynna za otrzymane łaski podczas nawiedzenia relikwii. Nabożeństwo pożegnania relikwii.

Po każdej Mszy św. błogosławieństwo relikwiarzem z łaską odpustu zupełnego, ucałowanie relikwii.

 

 

 

POWITANIE RELIKWII W PARAFII

(przykłady)

 

W oczekiwaniu na relikwie stwarzamy nastrój modlitewnego skupienia i wyciszenia (np. poprzez tzw. nabożeństwo oczekiwania lub krótkie spotkanie modlitewne, śpiew pieśni religijnych).

 

Przed przybyciem relikwii formujemy procesję, która wyrusza na miejsce powitania. Ustawiamy ją w następującej kolejności: krzyż, obok świece, sztandary parafialne, delegacja niosąca relikwie.

 

Na powitanie mogą zabrzmieć fanfary lub można zaśpiewać podniosłą pieśń.

 

Po przybyciu do kościoła ustawia się relikwie na odpowiednio przygotowanym „tronie” obok ołtarza. Nigdy nie stawiamy ich na mensie ołtarza!

Na liturgiczne powitanie relikwii składają się:

 

– śpiew pieśni ku czci bł. Stanisława, – okadzenie ołtarza, obrazu i relikwiarza,

 

– słowa powitania delegatów z parafii, a następnie księdza proboszcza, – złożenie kwiatów przed obrazem i relikwiarzem.

 

Liturgia Mszy św. zaczyna się od Chwała na wysokości Bogu. Jeśli uczestniczy w niej dużo wiernych można odmówić wyznanie wiary.

 

 

Dobrze jest przygotować modlitwę wiernych, dostosowaną specjalnie na tę okoliczność oraz odpowiednie komentarze.

 

 

NABOŻEŃSTWO CZUWANIA

 

W czasie nabożeństwa czuwania można odśpiewać nieszpory Eucharystyczne lub odmówić różaniec, albo zaplanować adorację Najświętszego Sakramentu, można zaangażować w czuwanie młodzież.

 

WPROWDZENIE RELIKWII

 

Po nabożeństwie czuwania  śpiewamy odpowiednie pieśni.

 

Ksiądz proboszcz z innymi kapłanami i służbą liturgiczną procesyjnie udaje się przed kościół, aby przejąć obraz i relikwie bł. Stanisława. Kapłani wychodzą ubrani tak jak do Mszy św. Delegacja parafian na feretronie wnosi relikwiarz bł. Stanisława do kościoła, zaś ksiądz proboszcz obraz.

 

Gdy jest wnoszony relikwiarz i obraz bł. Stanisława śpiewamy pieśń ku czci bł. Stanisława.

Następnie okadzamy: ołtarz, obraz i relikwiarz bł. Stanisława. Po okadzeniu słowa powitania: dzieci, dorośli, ks. proboszcz.

 

Po powitaniu śpiewamy: Chwała na wysokości Bogu i następuje ciąg dalszy Mszy św.

 

POWITANIE PRZEZ DZIECI

 

O Ty, niegdyś nieznany, cichy Zakonniku,

Chlubo i Ozdobo zakonu kanoników,

Którego świętości przeniknęła chwała,

Za życie cnotliwe u Bożego Ciała.

 

Kult Eucharystii przenikał twe życie

Karmiłeś Nią siebie i innych obficie.

Smutnych i strapionych żywiłeś nadzieją

Cierpliwy spowiedniku, Boży Kaznodziejo.

 

Do Matki Najświętszej, którąś tak miłował,

I w chwilach trudności się w płaszczu Jej chował

Racz błagać za nami i stawać w obronie

Kanoników bracie, nasz Święty Patronie.

 

Dzisiaj Trójcy Świętej oddajemy chwałę,

I wznosimy w górę nasze serca całe,

Gdzie są czyste duchy i święci gotowi

Otworzyć bramy nieba Kazimierczykowi.

 

 

POWITANIE PRZEZ DZIECI II

 

Panie Jezu, Ty powiedziałeś: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie, nie zabraniajcie im, do takich bowiem należy Królestwo niebieskie”. Pragniemy Cię prosić Panie Jezu, abyś zachował naszą niewinność przed złem. Wiemy, że Ty o nas się nieustannie troszczysz i dajesz nam na wychowawców naszych rodziców, księży i nauczycieli. Prosimy, aby nie brakowało im nigdy siły, miłości i mądrości, by umieli współpracować z Tobą w kształtowaniu naszych serc i sumień. Niech błogosławiony Stanisław Kazimierczyk, wychowawca młodzieży, będzie dla nich wzorem i wstawia się za nimi. Bądź uwielbiony Panie Jezu.

 

 

POWITANIE PRZEZ RADĘ PARAFIALNĄ

 

Dzisiaj naszą wspólnotę nawiedzają relikwie bł. Stanisława Kazimierczyka. Ufni Chrystusowi i Matce Najświętszej, witamy serdecznie w naszej parafii apostoła Eucharystii i czciciela Najświętszej Maryi Panny.

Goszcząc relikwie bł. Stanisława Kazimierczyka swoją modlitwą i obecnością pragniemy potwierdzić naszą miłość i wdzięczność Bogu za dar Eucharystii.

Błogosławiony Stanisławie prosimy cię popatrz na naszą parafię, na nasze rodziny, na ojców i matki, na młodzież i dzieci. Zanurz w przebitym boku Chrystusa wszystkie nasze codzienne, trudne sprawy.

Wyproś łaski, których potrzebujemy, ucz nas kochać,  szanować się wzajemnie, oraz pokaż jak godnie przyjmować i wprowadzać w życie owoce zbawczej męki Jezusa Chrystusa.

Ciebie bł. Stanisławie prosimy wspieraj nas u Jezusa swoimi prośbami. Błogosławiony Stanisławie módl się za nami, módl się za każdym z nas!

 

POWITANIE PRZEZ PROBOSZCZA

 

Witamy ciebie bł. Stanisławie w naszej parafii. Witamy cię jako szczególnego gościa w naszej rodzinie parafialnej i zakonnej. Witamy cię jako Ojca i Brata.

Mimo, że dzieli nas tak wiele wieków, to jednak dzięki Bożemu miłosierdziu jesteś nam bliski jako przewodnik w odkrywaniu piękna życia wiecznego. Mamy nadzieję, że pomożesz nam, ludziom zabieganym, zatroskanym i zaniepokojonym o to co dotyczy codzienności, zdobyć się na odwagę, zaufać w dobroć Boga, i z Eucharystii czerpać siłę do bycia prawdziwie uczniami Chrystusa, do życia zgodnego z Ewangelią.

Błogosławiony Stanisławie, litania ku Twojej czci nazywa się: Przewodnikiem pokutujących, Ucieczką w niebezpieczeństwie będących, Pociechą smutnych i strapionych, Opiekunem ubogich, Nadzieją chorych, Lekarzem wzrok przywracającym, Podporą chromych; miej w opiece wszystkich naszych parafian, a szczególną troską otocz ludzi chorych, samotnych, skrzywdzonych, zniewolonych nałogami, cierpiących na ciele i na duszy. Prosimy, stań się dla nich cudownym wspomożycielem. Weź w swą opiekę również nasze dzieci i młodzież. Niech przez twój przykład i przykład św. Pawła, którego byłeś naśladowcą, wzrastają w wiedzy i prawdziwej mądrości. Oręduj również za małżeństwami, aby trwały w miłości i wierności, a wzajemne relacje budowały na prawdzie i zaufaniu. Wzgardzicielu próżności świata, ucz nas, ludzi trzeciego tysiąclecia kierować nasze wysiłki ku prawdziwym wartościom i odrzucać to co nas oddala od Źródła życia, Jezusa Chrystusa.

Drodzy parafianie, mam wielką nadzieję, że dzięki wydarzeniom związanym z peregrynacją relikwii bł. Stanisława Kazimierczyka nasza parafia, nasze rodziny i nasze serca staną się szczególnym miejscem wychwalania Boga. Niech nasze modlitwy przyczynią się również do rychłej kanonizacji obecnego wśród nas błogosławionego Stanisława.

(Błogosławiony Stanisławie naucz nas jeszcze bardziej kochać Syna Bożego, kochać Jego Matkę i kochać drugiego człowieka. Błogosławiony Stanisławie wstawiaj się za nami.)

 

 

POWITANIE WE WSPÓLNOCIE ZAKONNEJ

 

Błogosławiony Stanisławie Kazimierczyku, pragniemy powitać cię w naszej domowej kaplicy. Chcemy to uczynić z wiarą w twoją obecność poprzez znak twoich relikwii, jak i twojego wizerunku.

Jest to dla nas wielka łaska, żeś TY, jeden z naszych współbraci, zasłużył na chwałę świętości i pielgrzymujesz do naszych domów zakonnych.

Ufamy, że twoja cicha obecność pośród nas przyniesie obfite owoce dla naszego życia duchowego, że przypomni nam o powołaniu do świętości, o wierności Regule i Konstytucjom naszego zakonu, że uczyni nas prawdziwie odpowiedzialnymi za nasze zbawienie, za zbawienie naszych współbraci i wszystkich, do których jesteśmy posłani.

Błogosławiony Stanisławie, perło zakonu kanoniczego, wstawiaj się za nami nieustannie, wypraszaj u Boga miłosierdzie za nasze liczne grzechy i zaniedbania. Pomagaj trwać w ślubach, które składamy i spraw aby nasze wspólnoty przenikał duch świętego Augustyna. Przez twoje wstawiennictwo ośmielamy się prosić, Chrystusa, by umacniał nasz charyzmat. Prosimy przeto:

o jednego ducha, by ożywiał nasze wspólnoty;

o jedno serce, by wprowadzało pokój między nami;

o wiarę, nadzieję i miłość;

oraz o wszystkie inne przymioty, których może czasem nam brak, a które są siłą prawdziwej wspólnoty.

Błogosławiony Stanisławie, prosimy cię również za braćmi, którzy są chorzy, spraw swoim cudownym wstawiennictwem, aby zostali uwolnieni z wszelkich niemocy zarówno cielesnych, jak i duchowych.

Błogosławiony Stanisławie, ozdobo i chlubo zakonu kanoniczego módl się za nami.

 

 

POŻEGNANIA RELIKWII

 

Pożegnanie relikwii może nastąpić po ostatniej Mszy św. lub nabożeństwie wieczornym. Po słowach ks. Proboszcza i odmówieniu litanii do bł. Stanisława następuje uroczyste błogosławieństwo relikwiarzem.

 

 

NABOŻEŃSTWO POPEREGRYNACYJNE

 

                W każdy poniedziałek lub inny stosowny dzień tygodnia należy odprawiać Mszę św. o bł. Stanisławie Kazimierczyku z homilią. W czasie homilii można poruszać tematy związane z życiem bł. Stanisława, uzdrowieniami za Jego wstawiennictwem lub tematy eucharystyczne. Po Mszy należy odprawić, krótkie nabożeństwo z odczytaniem „Podziękowań i prośb”, litanią do bł. Stanisława, ucałowaniem relikwii i pieśniami o bł. Stanisławie.

 

 

 

 

Polecamy

Get Adobe Flash player TVP o świętym Stanisławie Bazylika Bożego Ciała Zakonu Kanoników Regularnych Laterańskich w Krakowie Ośrodek Terapii Uzależnień Stare Juchy życie zakonne, zakon, zakony, zakony męskie, Konferencja Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce Parafia Mstów
Projek i wykonanie: Kuba Szymański oraz Darek Zoń