Ełk

Parafia p.w. Najświętszego Serca Jezusowego

ul. Armii Krajowej 2
19 – 300 Ełk
tel. (87) 621 60 10 lub (87) 621 10 80
e-mail: kontakt@parafiansj.pl
www.parafiansj.pl
Aktualności w Parafii

 

Msze św. w niedziele: 7.00, 8.30, 10.00, 11.30- msza dla dzieci
16.00/nie ma w lipcu i siernpniu- jest przeniesiona na 20.00/, 18.00

Msze św. w dni powszednie
: 6.30, 12.00, 18.00

 

Nabożeństwa:

Adoracja Najświętszego Sakramentu– codziennie od godz. 6.30

Koronka do Miłosierdzia Bożego- codziennie o godz. 15.00

Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego– wtorek o godz. 17.30

Nowenna do MB Nieustającej pomocy- środa o godz. 18.30

– Droga Krzyżowa-
piątek o godz. 17.30

– Adoracja Najświętszego Sakramentu (całonocna)

w pierwszą sobotę miesiąca o godz. 20.00

 

Kancelaria parafialna czynna:

– wtorek, czwartek, sobota-  08.00 – 10-00

– środa, piątek- 16.00 – 17.30

 

 


 

 

Duszpasterze pracujący w parafii i księża mieszkajacy w klasztorze:

Ks. Łukasz Grzechca CRL – proboszcz parafii i przeor kanonii 

Ks. Marian Wojtkowiak  CRL – wikariusz

Ks. Dawid Köver CRL

Ks. Tomasz Ratajczak CRL

Ks. Zygfryd Zastocki CRL

Ks. Jacek Krzewicki CRL – ekonom prowincjalny i prezes Ośrodka Terapii Uzależnień


 

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Ełku do końca II wojny światowej był świątynią ewangelicko-augsburską. Zbudowano go w latach 1922-1925 na miejscu wcześniejszego, wzniesionego w latach 1847-1850 i zniszczonego w czasie I wojny światowej.

W sierpniu 1945 roku kościół został poświęcony i dedykowany Najświętszemu Sercu Jezusa i tym samym oddany do użytku liturgicznego katolików, którzy zasiedlili miasto w miejsce wysiedlonej ludności niemieckiej wyznania ewangelicko-augsburskiego. Poświęcenia dokonał ks. Jan Tokarz kanonik regularny laterański. 20 listopada 1946 roku ks. bp Teodor Bensch utworzył przy kościele samodzielną placówkę duszpasterską i powierzył  ją kanonikom regularnym. Po wielu latach prac remontowych i konserwatorskich w dniu 27 maja 1964 roku kościół został konsekrowany. Aktu konsekracji dokonał ks. bp Józef Drzazga.

Wewnątrz kościoła znajduje się ołtarz główny z 1959, 4 ołtarze boczne oraz witraże przedstawiające najważniejsze sceny z życia Jezusa Chrystusa.

Dom zakonny w Ełku swoją obecną formę zawdzięcza  pracom wykonanym w latach 80 XX wieku.


 

Nad parterowymi i piętrowymi zabudowaniami Ełku od wielu dziesięcioleci dominuje majestatycznie wieża kościoła Najświętszego Serca Jezusowego. Widoczna z daleka , jest symbolem i zarazem znakiem orientacyjnym dla ełczan. O kościele Najświętszego Serca Jezusowego mówi się powszechnie w mieście i okolicy „ duży kościół” , w odróżnieniu od kościoła katedralnego św. Wojciecha . Zbudowali go ewangelicy, którzy do 1945 roku stanowili zdecydowaną większość mieszkańców Ełku. W 1945 roku kościół przejęli katolicy, a rok później ówczesny Biskup warmiński powołał przy nim do życia wspólnotę parafialną. Gruntownie odnowiony i upiększony w latach 1956-1980 ,jest dzisiaj wspaniałą świątynią oraz zabytkiem sztuki sakralnej dużej wartości. Pracom związanym z odnową i upiększeniem kościoła patronowali od początku kanonicy regularni laterańscy, ale wielką zasługę i udział mają w nich również wierni parafianie.

 

 

Historia Parafii

 

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego albo „ duży kościół” do końca II wojny światowej był świątynią ewangelicko- augsburską. Zbudowano go w latach 1922-1925 na miejscu wcześniejszego, wzniesionego w latach 1847-1850 i zniszczonego w czasie I wojny światowej. W sierpniu 1945 roku przy kościele osiedlili się Kanonicy regularni laterańscy , przybyli z Krakowa. Jeszcze w tym samym miesiącu kościół został poświęcony ku czci Najświętszego Serca Jezusa i oddany do użytku liturgicznego katolików, którzy zasiedlili miasto w miejsce wysiedlonej ludności niemieckiej wyznania ewangelicko-augsburskiego. Poświęcenia dokonał ks. Jan Tokarz CRL. 20 listopada 1946 roku ks. bp Teodor Bensch utworzył przy kościele samodzielną placówkę duszpasterską, powierzając ją kanonikom regularnym. Wojna nie oszczędziła kościoła. W czasie przejścia frontu rosyjskiego kościół zamieniono nawet na magazyn gospodarczy i stajnie dla koni. Pierwotne wyposażenie jego wnętrza – posadzka, ławki, organy, drewniany chór i balkony w nawach bocznych sięgające aż do prezbiterium – były zdewastowane w 50 %. Z witraży przetrwały tylko 3 nad ołtarzem. W latach 1945-1946 wnętrze zostało uporządkowane. Zredukowano chór , usuwając jego partie z naw bocznych; naprawiono ławki i uzupełniono braki w posadzce; dobudowano dwa prowizoryczne ołtarze boczne;odnowiono gruntownie ołtarz główny. Najwięcej trudu i zabiegów kosztowały prace restauracyjne przy ołtarzu głównym. Sprawdzono w tym celu stolarzy i złotników z Krakowa. Był wśród mich m.in. znany p. Władysław Badowski. Z klasztoru Bożego Ciała sprowadzono też obraz Serca Pana Jezusa , który po zakończonych pracach umieszczono w ołtarzu. Obraz namalował w czasie wojny ukrywający się w klasztorze profesor Konarzewski. W 1964 roku stary ołtarz wraz z obrazem został przeniesiony do kościoła parafialnego w Klusach, gdzie można go jeszcze dziś oglądać. W roku 1955 , z inicjatywy ks. Wiktora Szoty CRL, rozpoczęto prace, w wyniku których wystrój wnętrza kościoła został całkowicie zmieniony; zakupiono nowe żyrandole, dano polichromię ; wykonano nowe ołtarze, boazerię , konfesjonały i ławki, założono nową posadzkę marmurową , wprawiono witraże. Później w latach 1980-1981, zajęto się również zewnętrznym stanem świątyni; uzupełniono ubytki ceglane w murach, wyremontowano i wzmocniono wieżę , zmieniono pokrycie dachu z czerwonej dachówki na miedzianą blachę. 27 maja 1964 roku kościół został konsekrowany. Aktu konsekracji dokonał ks. bp Józef Drzazga Z innych równie ważnych wydarzeń,których kościół Najświętszego Serca Jezusowego był świadkiem, wspomnieć trzeba wizytę Sługi Bożego Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego w maju 1958 roku, nawiedzenie Obrazu Jasnogórskiego w listopadzie 1959 oraz lipcu 1987 roku i ostatnio ingres pierwszego biskupa ełckiego ks. dr Wojciecha Ziemby- 23 kwietnia 1992 roku.