Nowicjat…. Przez ostatni rok odmieniałem to słowo na wszystkie możliwe sposoby. Ale czym właściwie był  dla mnie miniony rok? Ku czemu mnie prowadził?

Był wyzwaniem rzuconym przez Boga. Wyzwaniem dla mnie jako człowieka i jako chrześcijanina. Bo oto mam zostawić rodzinę, przyjaciół, znajomych. Udać  się do obcych mi ludzi, zamieszkać z nimi, zwracać  się do nich „ojcze” lub „bracie”. Pamiętam lęk z jakim przekraczałem mury krakowskiego opactwa. Zastanawiałem się  wówczas po co to wszystko. Zarówno wtedy jak i teraz odpowiedź  była ta sama: dla Boga.

Nowicjat ma nas nauczyć jak być  bożym człowiekiem. Bo nie śluby, suknia zakonna czy możliwość postawienia za nazwiskiem trzech literek czyni mnie zakonnikiem lecz nowicjat. Jest fundamentem życia kanoniczego.

Nie można być uczniem Chrystusa nie mając z Nim osobistego kontaktu. Dlatego też w nowicjacie kładzie się nacisk na modlitwę, zarówno w wymiarze indywidualnym (rozmyślanie – medytacja - rachunek sumienia) jak wspólnotowym (Eucharystia, Liturgia Godzin).

Warunkiem prawdziwej modlitwy jest nawrócenie. Ku niemu prowadzi nowicjusza praca nad sobą w której wspiera go spowiednik i ojciec duchowy.

Nie ma nawrócenia bez wyrzeczenia i rezygnacji z siebie samego. Asceza, której owocem jest metanonia , stanowi bardzo ważny element formacji nowicjackiej.

Nowicjat poza sferą religijną  zapewnia także formację humanistyczną. Żyjąc we wspólnocie ożywianej ewangeliczną miłością relacje międzyludzkie nabierają innego znaczenia. Uczymy się być dla siebie nawzajem.

Oprócz rozwoju humanistycznego ważny jest także postęp intelektualny, pogłębienie wiedzy o otaczającym nas świecie. Temu służą wykłady, studium pod kierownictwem x. Magistra i własna lektura.

Nie można mówić o nowicjacie bez pracy fizycznej. Praca uczy pokory, działania w grupie, odpowiedzialności za współbrata oraz pomaga się wyzbyć zbędnego idealizmu.

Budowaniu wspólnoty służy codzienna, wspólna rekreacja. Staje się ona areopagiem na którym uczymy się szacunku dla drugiego człowieka.

Nade wszystko nowicjat jest narodzeniem się do życia tylko dla Chrystusa.  Temu służy modlitwa, asceza, formacja humanistyczna i intelektualna, praca fizyczna i wspólna rekreacja. Nowicjat winien sprawić byśmy byli signum fidei- znakiem wiary w Boga Trój jedynego, najpierw we wspólnocie kanoniczej, następnie w Kościele Powszechnym, wreszcie w otaczającym nas świecie.

Wojciech Iwanowski CRL